sétimo
dos rústicos sentidos
desde os despertos
aos adormecidos
há o sétimo
cáustico e drástico
do qual pouco sei
sou o ente humano
portanto sou lástima
imbecil paradoxo
serventia e consolo
mortovivo de enganos
marionete dos tolos
de algum sentido absorto
tom grave circunflexo
e insights desconexos
recito aos mortos
o monólogo da loucura
palavraria obscura
talvez híbrida
sequer pura
provida na noite
nos relatos das bruxas
no dorso da noite
a sabedoria arde
os gritos se calam
a poesia sussurra
e os mortos escutam
desprovida de roupas
a poesia tímida
rende juras à musa
nas dores do sétimo açoite
golpeia o dorso da lua
a pitonisa louca
revisita a vida
vende grimórios e a cura
os mitos e as criaturas
o grito retido
engasga no lume
da sabedoria
se restam queixumes
no hades da poesia
no dorso da noite
a sabedoria arde
os gritos se calam
a poesia sussurra
e os mortos escutam
wasil sacharuk